ราชวงศ์กษัตริย์แห่งอาณาจักรสยาม

                ชนชาติสยามนั้นมีราชวงศ์กษัตริย์ทางเหนือคือราชวงศ์เชียงแสนหรือราชวงศ์เชียงรายเป็นต้นราชวงศ์มาตั้งแต่  พ.ศ.  1600  มีกษัตริย์ครองเมืองต่อมา  จนเกิดอาณาจักรสยามทางตอนใต้คือกรุงสุโขทัย  กรุงศรีอยุธยา  กรุงรัตนโกสินทร์  ตามลำดับ

อาณาจักรสยาม  สมัยเมืองสุโขทัยเป็นราชธานี

(พระนามตัวเอนในวงเล็บเป็นชื่อที่ใช้เรียกมาแต่เดิม)

ราชวงศ์พระร่วง

1.  พ่อขุนศรีอินทราทิตย์  (ขุนบางกลางหาว  เมืองบางยาง)  ครองราชย์  พ.ศ.  1792  (ไม่ปรากฏปีสิ้นราชการ)-บ้างว่า  พ.ศ.  1781

2.  พ่อขุนบาลเมือง  ประมาณ  พ.ศ.  1800?-1820  (20ปี)บ้างว่าไม่ปรากฏปีครองเมือง-1822

3.  พ่อขุนรามคำแหง  พ.ศ.  1820-1860  (40  ปี)  บ้างว่า  พ.ศ.1822-1841  (20  ปี)

4.  ปู่ไสสงคราม  พ.ศ.1842  (ไม่ปรากฏราชกาล)

5.  พญาเลอไทย  พ.ศ.  1816-1897  (36  ปี)  บ้างว่า  พ.ศ.  2841-ไม่ปรากฏปีสิ้นราชกาล

6.  พญางั่วนำถม  พ.ศ.  1882-1890  (8  ปี)  ไม่ปรากฏปีครองเมือง-พ.ศ.  1890

7.  พระมหาธรรมราชาที่  1  (พญาลิไทย)  พ.ศ  1897-1919  (22  ปี)-บ้างว่า  พ.ศ.  1890-ระหว่าง  พ.ศ  1911-1917

8.  พระมหาธรรมราชาที่  2  (พญาเลอไทย)  พ.ศ.  1921-1942  (20  ปี)  บ้างว่าระหว่าง  พ.ศ.  1911-1917  ถึง  1942

9.  พระมหาธรรมราชาที่  3  (พญาไสเลอไทย)  พ.ศ.  1919-1920  (1  ปี)  บ้างว่า  พ.ศ.  1942-1962  (21  ปี)

10.  พระมหาธรรมราชาที่  4  (พญาปาลราช)  พ.ศ.  1962-1881  (20  ปี) 

หมายเหตุ  ศักราชนี้เป็นเพียงข้อมูลเริ่มต้นและยังอาศัยการสันนิษฐานอยู่  ดังนั้นศักราชบางแห่งจึงม่สามารถสรุปให้เป็นข้อมูลที่ถูกต้อง

อาณาจักรสยาม  สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี  ราชวงศ์เชียงราย

1.  สมเด็จพระรามาธิบดีที่  1  (พระเจ้าอู่ทองประสูติ  2ฯ5  ค่ำ  ปีขาล  จ.ศ.  676  ตรงวันที่  24  มีนาคม  พ.ศ.  1856)  ตั้งราชวงค์  พ.ศ.  1893-1921  (19  ปี)

2.  สมเด็จพระราเมศวร  (พระราเมศวร  ครองราชย์ครั้งแรก)  พ.ศ.  1921-1913  (1  ปี)  เวนราชสมบัติถวายพระบิตุลา

3.  สมเด็จพระราเมศวร  (พระราเมศวร  ครองราชย์ครั้งที่สอง)  พ.ศ.  1931-1913  (7  ปี)

4.  สมเด็จพระรามราชาธิราช  (พระรามราชา)  พ.ศ.  1938-1925  (14  ปี)

ราชวงศ์สุพรรณภูมิ  

1.  สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่  1  (ขุนหลวงพระงั่วสถาปนาราชวงศ์)  พ.ศ.  1913-1931  (18  ปี) 

2.  พระเจ้าทองลัน  หรือ  พระเจ้าทองจันทร์  ประสูติ  1917  พ.ศ.  1931  (7  วันถูกชิงอำนาจ)

3.  สมเด็จพระอินทราธิราชที่  1  (เจ้านครินทร์  ประสูติ  1902)  พ.ศ.  1952-1967  (15  ปี)

4.  สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่  2  (เจ้าสามพระยา)  พ.ศ.  1967-1991  (24  ปี)

5.  สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ  ประสูติ  พ.ศ.  1975  พ.ศ.  1991-2031  (30  ปี)

6.  สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่  3  พ.ศ.  2031-2034  (3  ปี)

  สมเด็จอินทราธิราชที่  2   พ.ศ.  1992-2034  (22  ปี)ในพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา  ไม่มีรัชกาลนี้

7.  สมเด็จพระรามาธิราชที่  2  (พระเชษฐาธิราช)  พ.ศ.  2034-2072  (38  ปี)

8.  สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่  4  หรือสมเด็จพระบรมราชาหน่อพุทธางกรู  พ.ศ.  2072-2076  (5  ปี)  

9.  สมเด็จพระรัฏฐาธิราช  (พระรัฏฐากุมาร  ประสูติ  พ.ศ.  2072)  พ.ศ.  2076-2077  (5  เดือนถูกชิงอำนาจ)

10.  สมเด็จพระชัยราชาธิราช  (พระชัยราชา)  พ.ศ.  2077-2089  (12  ปี)

11.  สมเด็จพระแก้วฟ้า  (พระยอดฟ้า  ประสูติ  พ.ศ.  2079)  พ.ศ.  2089-2091  (2  ปี  ถูกปลงพระชนม์)

                 แทรก  ขุนวรวงศาธิราช  พ.ศ.  2091  (42  วัน  ถูกชิงอำนาจ)  ไม่นับเป็นราชวงศ์

12.  สมเด็จพระมหาจักรพรรดิราชาธิราช  (พระมหาจักรพรรดิ-พระเจ้าช้างเผือก)  ครองราชย์ครั้งแรก  พ.ศ.  2091-2097  (6  ปี)

13.  สมเด็จพระมหินทราธิราช   (พระมหินทรราชา)  ครองราชย์ครั้งแรก  พ.ศ.  2097-2098  (1  ปี)

                 แทรก  สมเด็จพระมหาจักรพรรดิราชาธิราชครองราชย์ครั้งที่  2  พ.ศ.  2097-2111  (2098-ตาย)

                แทรก สมเด็จมหินทราธิราช  ครองราชย์ครั้งที่  2  พ.ศ.  2098-2112

                หมายเหตุ  ศักราชตั้งแต่ราชกาลของสมเด็จพระชัยราชาธิราชถึงสมเด็จพระมหาจักรพรรดิยังมีข้อมูลที่ต้องศึกษาและตรวจสอบ  ด้วยเหตุที่ยังไม่มีข้อสรุป  เพราะมีหลักฐานบางฉบับสรุปศักราชรวมไว้ครั้งเดียวดังนี้

                .  สมเด็จพระหมาจักรพรรดิราชาธิราช  พ.ศ.  2091-2111  (20  ปี)

                .  สมเด็จพระมหิรทราธิราช  พ.ศ.  2111-2112  (1  ปี  เสียกรุงศรีอยุธยา)

                สำหรับศักราชตั้งแต่รัชกาลของสมเด็จพระมหาธรรมราชาเป็นต้นไป  คือศักราชที่ปรากฏต่อไปนี้  น่าจะเป็นศักราชที่ถูกต้องกว่าศักราชในพระราชำพงศวดาร  ฉบับพระราชหัตถเลขา