เมืองสุโขทัย ราชวงศ์พระร่วง

                ขุนบางกลางหาว  เจ้าเมืองบางยาง เป็นเชื้อสายกษัตริย์ราชวงศ์เชียงแสน เป็นหัวหน้าเข้าชิงอำนาจจากขอมสบาดโขลญลำพง ขุนผาเมือง ได้มอบพระสงขรรค์ชัยศรีและให้ใช้พระนามว่า พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ขึ้นครองเป็นกษัตริย์ ครองเมืองสุโขทัย และสถาปนากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วงขึ้น และมีกษัตริย์ครองเมืองต่อมา ดังนี้

1.        พ่อขุนศรีอินทราทิตย์  (กษัตริย์ปฐมราชวงศ์พระร่วง) ครองราชย์ประมาณ พ.ศ.1762-1781 (19 ปี)   เดิมระบุการครองราชย์ไว้ประมาณ พ.ศ.1800 เพื่อร่นระยะเวลาของพ่อขุนบานเมืองให้สิ้น คือ ให้พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ครองราชย์ประมาณ พ.ศ.1800 – 1822 (22 ปี) จึงจะมีระยะเวลาครองราชย์ 22 หรือ 19 ปีได้

2.        พ่อขุนบานเมือง  พระโอรสของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ครองราชย์ประมาณ พ.ศ.1822-1840 (22 ปี) รัชกาลนี้ไม่ปรากฏศักราชครองราชย์ชัดเจน มีข้อสันนิษฐานว่า น่าจะสวรรคตใน พ.ศ.1822 ดังนั้น ทำให้ช่วงระหว่าง พ.ศ.1781-1822 (41 ปี) มีจำนวนปีมากและไม่ปรากฏว่าพ่อขุนบาลเมืองครองราชย์เมื่อใดอีก ไม่น่าจะครองราชย์เป็นระยะเวลายาวนานนัก จึงมีการสันนิษฐานว่า ครองราชย์อยู่น้อยปี (1 ปี) ทำให้มีการร่นศักราชครองราชย์ของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ เป็น พ.ศ.1800 ขึ้น

3.        พ่อขุนรามราช หรือพ่อขุนรามคำแหง พระโอรสของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ครองราชย์ประมาณ พ.ศ.1822 – 1842 (40 ปี )ตรงกัน

4.        ปู่ไสสงคราม พระโอรสของพ่อขุนรามคำแหง พระอนุชาของพระยาเลอไทย ได้ครองราชย์เมื่อ ประมาณ พงศ.1842 (เป็นปีสวรรคตของพ่อขุนรามคำแหง) ไม่ได้ราชาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์ เป็นแต่รั้งเมืองเพื่อพอให้ พระยาเลอไทย พระโอรสของพ่อขุนรามคำแหง ที่มีตำแหน่งเป็นรัชทายาท ซึ่งขณะเดินทางไปสัมพันธไมตรีกับจีน ก่อนแล้ว (ในรัชกาลพ่อขุนรามคำแหง) และเมื่อกลับจากเมืองจีน เมื่อ พ.ศ.1842 ปู่ไสสงคราม จึงถวายราชสมบัติคืน บางแห่งไม่นับเป็นกษัตริย์ ด้วยครองเมืองใน ระยะสั้น แต่ถ้าพระยาเลอไทยไม่กลับมาจากจีน (เนื่องจากมีเหตุการณ์ส่งทูตไปจีนแล้วไม่กลับมา) ปู่ไสสงครามจึงมีโอกาสเป็นกษัตริย์ครองราชย์ต่อมา บางแห่งให้ครองราชย์ พ.ศ.1842 – 1866 (24 ปี) จนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ.1866 พระยาเลอไทย จึงครองราชย์ต่อมา เรื่องนี้ไม่มีความปรากฏเหตุการณ์ชัดเจน

5.        พระยาเลอไทย พระโอรสของพ่อขุนรามคำแหงเป็นพระเชษฐาของปู่ไสสงคราม ครองราชย์ ประมาณ พ.ศ.1842 – 1882 (40 – 36 ปี) จากการที่ให้ปู่ไสสงคราม ครองราชย์นานปีนั้น จึงร่นศักราชการครองราชย์ เป็น พ.ศ.1866 – 1884 (18 ปี)

6.        พญางั่วนำถม เป็นพระอนุชาของพระยาเลอไทย ได้เข้ามาครองราชย์ ประมาณ พ.ศ.1882 – 1892 (10 ปี) บางแห่งให้ครองราชย์ พ.ศ.1884 – 1890 (6 ปี)

7.        พระมหาธรรมราชาที่ 1 (พระยาลิไทย) พระโอรสของพระยาเลอไทย ครองราชย์ ประมาณ พ.ศ.1890 – สวรรคตระหว่าง พ.ศ. 1911-12 (21 – 22 ปี) ทรงมีพระนามว่า ยาศรีสุริยพงศ์รามมหาธรรมราชาธิราช ศักราช การครองราชย์นั้นตรงกันทุกแห่ง และย้ายมาประทับอยู่ที่เมืองพิษณุโลก

เมืองพิษณุโลก ราชวงศ์สุโขทัย (พระร่วง)

8.        พระมหาธรรมราชาที่ 2 (พระยาลือไทย) พระโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 1 ครองราชย์ประมาณ พ.ศ.1912 – 1942 – 3) รวม 20 ปี

9.        พระมหาธรรมราชาที่ 3 (พระยาไสยลือไทย) พระโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 2 ครองราชย์ประมาณ พ.ศ. 1942-3 – 1962 (20 ปี)

10.      พระมหาธรรมราชาที่ 4 (พระยาปาลราชหรือ พระบรมปาล) พระโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 3 ครองราชย์ประมาณ พ.ศ.1962 – 1981 (19 ปี) ทรงมีพระนามว่า พระเจ้าสุริยวงศ์บรมปาลธรรมิกราช เมื่อสิ้นพระชนม์ทั้งเมืองสุโขทัยและเมืองพิษณุโลก ได้รวมอยู่กับอาณาจักรของกรุงศรีอยุธยา