ตำนานเกี่ยวกับกษัตริย์แห่งสยาม

                ในคำให้กาชาวกรุงเก่านั้น มีความเล่าไว้ถึงตำนานราชวงศ์กษัตริย์ของอาณาจักรสยาม ในลักษณะคำพยากรณ์ ตั้งแต่พระพุทธองค์เสด็จประทับขันธ์ปรินิพพานแล้ว พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช ได้ผ่านภิภพ ณ กรุงปาตลี บุตรมหานคร พระองค์เสด็จประพาสรอบสากลชมพูทวีป จนเสด็จมาถึงเมืองสังบุรี และทรงพยากรณ์ว่า

                เมื่อ พระพุทธศาสนากาลล่วงได้ 213 ปี จะมีผู้มีบุญญาภินิหาร สร้างพระนครอยู่ตำบลสังขบุรีนี้

                เมื่อ พระพุทธศาสนากาลล่วงได้ 501 ปี พระเจ้าปทุมสุริยวงศ์ได้สร้างพระนครอินทปัตขึ้น

                พระพุทธศักราช 1111 ปี พระยาแกรกได้ครองราชย์สมบัติ ลบศักราชเสีย คงไว้แต่ 501 ปี ในปีนั้น พระเจ้าอู่ทองเสด็จมาสร้างพระนครที่ตำบลหนองโสน ขนานนามว่า กรุงทวาราวดี (ศรีอยุธยา) ตั้งแต่สร้างกรุงทวราราดีมา ไม่มีศึกสงคราม (มาติดพระนคร 215 ปีจนจุลศักราช 725 ปีพระเจาหงสาวดียกกองทัพมาตีกรุงทวาราวดี เสียกรุงทวาราวดีแก่พระเจ้าหงสาวดี ครั้งที่หนึ่งตั้งแต่นั้นก็มิได้เสียกรุงแก่ใคร ไม่มีศึกสงคราม (มาติดพระนคร)

254 ปี

                พระเจ้าติโลกนาถเสวยราชย์เมื่อ จุลศักราช 978 ปี ว่างศึกสงครามอีก 148 ปี จนถึง จุลศักราช 1128 ปี (มัง) มหานรธา แม่ทัพพระพม่ายกมาตีกรุงทวาราวดี กรุงทวาราวดีเสียแก่พม่า คำนวณตั้งแต่สร้างพระนคร

(ศรีอยุธยา) ที่หนองโสนมาจนเสียพระนครแก่พม่ารวมได้ 613 ปี

                ถ้านับตั้งแต่พระเจ้าปทุมสุริยวงศ์สร้างพระนคร (อินทปัต) ที่สังขบุรีเมื่อพุทธศักราช 213 ปี มาจนถึง เสียกรุงทวาราวดีแก่พม่าเป็นปีได้ 1738 ปี มีพระมหากษัตริย์ (ได้เสวยราชย์ยุคแรก) 32 พระองค์ มีระยะเวลาที่ว่างพระมหากษัตริย์ บ้าง ต่อมา (ยุคหลัง) มีพระมหากษัตริย์อีก 90 พระองค์ รวมทั้ง 2 ยุค ได้มีพระมหากษัตริย์ครองราชย์สมบัติมา 122 พระองค์ด้วยกัน

                อีกเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับพระมหากษัตริย์ตั้งแต่โบราณนั้น คำให้การชากรุงเก่า มีความปรากฏ ดังนี้

                “พระมหากษัตริย์ที่สร้างพระนครสวรรคโลก พระมเหสีเป็นนาค พระโอรสคือ พระร่วง พระมหากษัตริย์ที่สร้างพระนครสุโขทัย มีพระธิดาทรงพระนามว่า สุพรรณเทวี สุพรรณเทวีนั้นเป็นพระมเหสีของมะกะโทพระมหากษัตริย์ที่เสวยไม้งิ้วดำนั้น สร้างพระนครสัง (สรรคบุรี) พระองค์มีม้าและแพะที่เหาะได้ พระมหากษัตริย์ พระองค์นี้สร้างพระนครพิษณุโลกอีกด้วยแห่งหนึ่ง พระมหากษัตริย์ที่สร้างพระนครวิเชียรปรากการ (เมืองกำแพงเพชร) เป็นพระราชบุตรของเจ้าเมืองกำแพงเพชร พระมหากษัตริย์ที่สร้างเมืองสวรรค (สรรค์) นั้นมีโอรส (สืบพระวงศ์) สองพระองค์ พระองค์ได้ช้างเผือก พระมหากษัตริย์ที่สร้างพระนครชัยนาทนั้น ไม่มีพระโอรสธิดา เมืองชัยนาทนั้นเดิมเป็นบ้านพรานเนื้อ พระมหากษัตริย์ที่ครองเมืองชัยนาททรงพระนามว่า นราธิเบศร์ ทรงตั้งพระศรีแสน (พระศรีศิลป์) เป็นพระมหาอุปราช พระมหากษัตริย์ ที่สร้างพระนครวิเชตไชย (เมืองพิจิตรหรือเมืองพิไชย) ถูกพระอนุชากับพระมเหสีคบคิดกันจับปลงพระชนม์เสีย แล่วพระอนุชาไปสร้างพระนครเพชรบุรี พระรามาธิบดีศิริวงศ์ เมื่อทรงสร้างกรุงทวาราวดีนั้น มีนิมิตปลาร้อง ฆ้องดังและขุดทรัพย์แผ่นดินได้ พระราชโอรสของพระรามาธิบดีที่สร้างกรุงทวาราวดี ทรงพระนามว่า พระเฑียร (ราชา) พระองค์หนึ่ง พระราชา พระไชย (ราชา) พระองค์หนึ่ง พระไชยนั้นถูกพระมเหสีกับอำมาตย์ คบคิดกันปลงพระชนม์ พระบรมราเมศวรนั้น มีราชธิดาทรงพระนามว่า พระบรมธิปัต พระราชโอรสทรงพระนามว่า พระมหินทร์ เมื่อพระองค์ได้เสวยราชย์ทรงพระนามว่า (พระมหา) จักรพรรดิ เพราะมีช้างเผือกถึงเจ็ดช้าง พระสุธรรมราชา ซึ่งเสวยราชย์ ณ เมืองพิษณุโลก นั้นมีพระธิดาทรงพระนามว่า จันทร์กัลยา มีพระโอรสทรงพระนามว่า พระนเรศ (วร) พระองค์หนึ่ง พระเอกาทศรถ พระองค์หนึ่ง สองพระนามนี้เรียกอย่างภาษารามัญ”

                พระเจ้าติโลกนาถ ซึ่งครองราชย์สมบัติกรุงทวาราวดี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ พระราชบุตรเขยเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าอู่ทอง ด้วยพระโอรสของพระราชโอรสใหญ่ของพระเจ้าอู่ทองพระราชบุตรเขยพระองค์นี้ ทรงพระนามว่า พระรามาธิเบศร์ พระรามาธิเบศร์ นี้พระนามเดิมพระเจ้าปราสาททอง แต่เดิมพระองค์เป็นอำมาตย์ พระเจ้าปราสาททองมีราชโอรส (สืบพระวงศ์) ทรงพระนามว่า พระนารายณ์