พระเจ้าหรรษวรมันที่ 1 (พระเจ้ารุทรโลก)

ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ.1440-1466 เป็นพระโอรสของพระเจ้ายโศธรวรมันที่ 1 เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์นั้นได้สร้างเทวบรรพต (ปราสาทปักษีจำกรง) อุทิศถวายพระราชบิดาและพระราชมารด โดยสร้างเป็นปราสาทขนาดเล็ก ที่มีปราสาทก่ออิฐหลังเดียวตั้งอยู่บนฐานศิลาแลง

สร้างเป็นฐานไพทีซ้อนเป็นชั้น ถึง 5 ชั้น

                พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 (พระเจ้าบรมรุทรโลก) ครองราชย์ ระหว่าง พ.ศ.1466 – 1468 เป็นพระอนุชาของพระเจ้าหรรษวรมันที่ 1  สมัยนี้มีการสร้างเทวสถานขึ้นที่เมืองยโศธรปุระ คือ ปราสาทกระวัน โดยข้าราชการขั้นสูงในราชสำนักสร้าง พระองค์ครองอยู่ไม่นานได้เกิดเหตุการณ์เปลี่ยนแผ่นดิน โดยพระปิตุลาของพระองค์ (ส่วนเหตุที่เปลี่ยนรัชกาลนั้น น่าจะเกิดจากพระองค์ไม่ได้สร้างเทวสถานขึ้นตามราชประเพณี )

                พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 (พระเจ้าบรมศิวบท) ครอราชระหว่าง พ.ศ. 1471 – 1485 พระองค์เป็นพระปิตุลา ของพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 (บ้างว่าน้องเขยของพระเจ้ายโศธรวรมันที่ 1) เดิมนั้นพระองค์ประทับอยู่ที่เกาะแกร์

(GARGYAR- อยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองพระนคร ประมาณ 100 กม.) ครั้นเมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์นั้น พระองค์ได้สร้างราชธานีขึ้นที่เมืองโฉกการยกยาร์ (เกาะแกร์) ทรงสร้างเทวบรรพตและอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ขึ้น ส่วนเหตุที่พระองค์ไม่ใช้เมืองพระนครเป็นราชธานีนั้น น่าจะเกิดเพราะบารายด้านตะวันออก คือ ยโศธรตฏากะหรือบารายตะวันออกนั้นเกิดตื้นเขินมากจนกักเก็บน้ำไม่ได้หรือได้ไม่เพียงพอ (น่าจะเกิดจากเหตุที่เมื่อบารายชองเมืองตื้นเขินแล้วต้องย้ายเมืองเหมือนรัชกาลก่อน ๆ )

                พระองค์ครองราชย์ที่เมืองโฉกการยกยาร์ (เกาะแกร์) ได้ 14 ปี จึงสิ้นพระชนม์

                พระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 (พระเจ้าพรหมโลก) ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ.1485 – 1487 เป็นพระโอรสของพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 ไม่ปรากฏเรืองราว พระองค์ครองราชย์อยู่ 2 ปี และเป็นสมัยที่ศิลปะขอมแบบเกาะแกร์ ได้รับความนิยมหลังจากที่มีการสร้างมาตั้งแต่ พ.ศ.1465 – 1490

                พระเจ้าราเชนทรวรมัน (พระเจ้าศิวโลก) ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ.1487 – 1511 เป็นพระนัดดาของพระเจ้ายโศธรวรมันที่ 1 เดิมเป็นเจ้าชายครองอยู่เมืองภวปุระ (อยู่ตอนเหนือของกัมพูชาปัจจุบัน) เมื่อพระองค์ได้ครองราชย์นั้น ได้เสด็จมาประทับและสถาปนาเมืองยโศธรปุระ (เมืองพระนคร) เป็นราชธานีตามเดิม พระองค์ทรงทำให้เมืองยโศธรปุระมีความเจริญรุ่งเรือง โดยทรงโปรดให้ทำการบูรณะเทวสถานเก่า ๆ ที่อยู่ในเมืองแห่งนี้ เช่น ปราสาทปักษีจำกรง เป็นต้น พระองค์ให้ทำการปรับปรุงผังเมืองด้านตะวันออกของเมืองเพื่อสร้างเทวสถานประจำรัชกาลตามประเพณี และทรงให้ทำการปรับปรุงบารายตะวันออกเสียใหม่ โดยยกคันดินให้สูงขึ้นเป็นคันเขื่อนเก็บกักน้ำ

                เทวสถานที่พระเจ้าราเชนทรวรมัน โปรดให้สร้างที่เมืองยโศธรปุระ (เมืองพระนคร) ตามราชประเพณีที่พระเจ้ายโศธรวรมันที่ 1 ทรงทำมาก่อนคือ เทวสถาน (ปราสาทแม่บุญตะวันออก) สร้างอุทิศถวายแด่บรรพบุรุษของพระองค์นั้นอยู่กลางบารายตะวันออก และเทวสถานประจำราชธานี (ปราสาทแปรรูป) ประดิษฐานรูปเคารพของเทวราชา ผู้คุ้มครองราชย์ธานีและอาณาจักรสมัยนี้มีการสร้างศิลปะขอมแบบแปรรูปใน พ.ศ.1490 – 1510

                จากการสร้างเทวสถานของพระองค์นั้น ได้ทำให้มีข้าราชการขั้นสูง ในราชสำนักขอม ได้พากันก่อสร้างเทวสถานตามอย่างกษัตริย์ เช่น กวีนทราริมัถนะ สร้างเทวสถาน (ปราสาทบาทชุม) ตรงด้านทิศตะวันออกของเมืองพระนคร เพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปและพระพุทธเทวดาในความเชื่อพุทธศาสนาลัทธิมหายาน พราหมณ์ทิวากรภัทร์ สร้างเทวสถาน (ปราสาทอินทร์โกสี) ที่ริมฝั่งแม่น้ำเสียมเรียบ ซึ่งอยู่ทิศใต้นอกเมืองพระนคร

ตามความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ไศวนิกาย และพราหมณ์ยัชญวราหะ มหาราชครูในราชสำนักขอม ได้สร้าง  เทวสถาน (ปราสาทบันทายศรี) ในบริเวณทางทิศเหนือห่างจากเมืองพระนครไปประมาณ 25 กิโลเมตร เพื่ออุทิศถวายแด่พระอิศวร (พระศิวะ) และสร้างสำเร็จในรัชกาลต่อมา)

                พระเจ้าราเชนทร์วรมันนั้น ทรงขยายอำนาจออกไปทางตะวันออกไปจนถึงดินแดนภาคตะวันออก

เฉียงเหนือ (อีสาน) ของไทย ซึ่งมีการพบจารึกของพระองค์ในบริเวณภาคอีสาน หลายหลัก และในตอนปลายนั้นพระองค์ทรงยกกองทัพเข้าไปรุกรานอาณาจักรจัมปา และสู้รบมีชัยชนะ