ปลาดึกดำบรรพ์ที่พบในไทย

ซากหิน (FOSSIL)  ปลาดึกดำบรรพ์  พบในลักษณะสมบูรณ์อยู่ในบริเวณแหล่งภูน้ำจั้น  กาฬสินธ์  พบโดย  ดร.วราวุธ  สุธีธร  กับนายลีโอเนล  คาวิน  ผู้เชี่ยวชาญฝรั่งเศสฮือฮาซากฟอสซิลปลาโบราณ  ๖๕  ล้านปี  ซากปลาโบราณแหล่งภูน้ำจั้น ต.กุดสิมคุ้มใหม่  อ.เขาวง  จ.กาฬสินธ์  ชาวบ้านในพื้นที่ได้ค้นพบชิ้นส่วนของเกล็ดแข็งสีดำเป็นเงาวาว  รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนในปี  ๒๕๔๑ (ชาวบ้านคิดว่าเป็นเกล็ดพญานาค)  จากการตรวจสอบพบว่าเป็นซากปลาโบราณ

ผลการศึกษาพบซากหินของปลาโบราณมากกว่า  ๑๐๐  ซาก  ส่วนใหญ่อยู่ในสภาพสมบูรณ์  นับว่าเป็นครั้งแรกในประเทศไทยที่พบซากหินของปลาโบราณจำนวนมากและสมบูรณ์ที่สุด

จากการศึกษาเบื้องต้นพบว่าซากหินของปลาส่วนใหญ่คือปลาเลปิโตเทส  ซึ่งปลาน้ำจืดมีความยาวประมาณ  ๓๐ – ๖๐  ซ.ม.  มีชีวิตอยู่ในช่วงมหายุคมีโซโซอิกหรือ  ๖๕  ล้านปีที่แล้ว  ช่วงเดียวกับสมัยที่ไดโนเสาร์ยังมีชีวิตอยู่  ส่วนที่พบซากหินรวมกันจำนวนมากคาดว่าบริเวณนี้คงเป็นบึงขนาดใหญ่ที่มีปลาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก  และเกิดมีภัยแล้งยาวนาน  จนทำให้น้ำแห้งปลาตายและซากปลาก็ถูกโคลนทับไว้    ทำให้อากาศโดยเฉพาะออกซิเจนซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้แบคที่เรียเติบโตไม่สามารถเข้าถึงซากปลาได้  ทำให้ซากปลาไม่เน่าและถูกเก็บรักษาไว้ในชั้นหินกลายเป็นซากหิน (FOSSIL)   เหลือมาจนถึงปัจจุบัน

สำหรับลักษณะของปลาลาเลปิโตเทสที่สูญพันธุ์ไปจากโลกพร้อมไดโนเสาร์  ถ้าเปรียบเทียบกับปลาปัจจุบันจะมีรูปร่างคล้ายปลาแรด  โดยปลานี้มีขากรรไกรค่อนข้างสั้น และไม่เชื่อมต่อกับกระดูกแก้ม  ทำให้ปลาสามารถอ้าปากได้คล้ายรูปท่อสามรถดูดอาหารในระยะไกลเข้ามาได้  ต่างจากปลายุคแรก ๆ  กลุ่มอื่นซึ่งจะดูดกลืนอาหารได้เมื่ออยู่ใกล้ปาก  นอกจากนี้ปลายังมีเกล็ดแข็งที่ช่วยให้ค้ำจุนโครงร่างซึ่งทำหน้าที่ช่วยกระดูกแกนกลางบำตัวที่ยังไม่พัฒนา  ส่วนปลาชนิดอื่นที่ค้นพบเป็นปลาดึกดำบรรพ์ของปลากินเนื้อ  มีขนาดประมาณ  ๙๕  ซ.ม.

จากการตรวจสอบเปรียบเทียบปลาเลปิโตเทสที่ค้นพบกับที่พบในต่างประเทศต่าง ๆ แล้ว  ปรากฏว่าปลาที่ค้นพบในประเทศไทยเป็นปลาปีซี่สใหม่ของโลก  ไม่เคยพบที่ประเทศไหนมาก่อน

            สรุปสาระสำคัญ

                ซากดึกดำบรรพ์ที่พบในไทยนั้นนอกจากซากของไดโนเสาร์ดังกล่าวแล้ว  ในพื้นที่ภาคตะวันออก  ภาคเหนือ  และภาคใต้นั้น  ได้พบว่ามีซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ประเภทช้างโบราณ  จระเข้  ลิง  และปลา  เป็นต้น  จึงถือว่าสุวรรณภูมินั้นเป็นแหล่งที่อยู่ของสัตว์โลกในยุคดึกดำบรรพ์ที่สำคัญแห่งหนึ่ง

                สรุปได้ว่าแผ่นดินทางสุวรรณภูมิทางตอนใต้ (กระบี่)  และทางตอนเหนือ  เมืองเชียงม่วนของประเทศไทยนี้ได้พบซากดึกดำบรรพ์ของช้าง  ลิง  ปลา  เป็นต้น  ในยุคโลกดึกดำบรรพ์บริเวณนั้นได้เป็นแหล่งกำเนิดและมีการวิวัฒนาของมนุษย์คล้ายวานร    (APE MAN)  ซึ่งเดิมนั้นเป็นพื้นที่ดังกล่าวน่าจะเป็นแผ่นดินผืนเดียวกัน  ครั้นเมื่อโลกเกิดการไหวตัว  จึงทำให้เปลือกโลกได้แยกแผ่นดินออกเป็นเกาะหรือแผ่นดิน (ทวีป) ขึ้น  เช่นเกาะชวา และจีน