แผนที่

สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย Federal Republic of Nigeria

การเมืองการปกครอง

ประวัติศาสตร์โดยสังเขป
ในศตวรรษที่ 18 ดินแดนที่เป็นไนจีเรียในปัจจุบันเคยเป็นศูนย์กลางของการค้าทาส และอังกฤษได้เข้ายึดเมืองท่าลากอสในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2394 ต่อมาได้ขยายอิทธิพลไปยังดินแดนโดยรอบเมืองท่าลากอสและลุ่มแม่น้ำไนเจอร์จนนำไปสู่การจัดตั้งบริษัท Royal Niger Company ซึ่งมีการจัดการทางการเมืองของตนเอง จนถึงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2443 บริษัทฯ จึงได้โอนดินแดนให้อยู่ในการปกครองของอังกฤษและได้จัดตั้ง “อาณานิคมและรัฐในอารักขาแห่งไนจีเรีย”

เมื่อ พ.ศ. 2457 สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2503 และได้เป็นสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2506 หลังจากนั้น ได้มีรัฐประหารเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2509 และเกิดความขัดแย้งระหว่างเชื้อชาติและภูมิภาค เนื่องจากชนเผ่า Hausa ทางเหนือเกรงว่าจะถูกครอบงำโดยชนเผ่า Igboทางตะวันออกของประเทศ ภูมิภาคตะวันออกจึงตัดสินใจถอนตัวและจัดตั้งเป็นสาธารณรัฐแห่งไบอาฟรา (Republic of Biafra) เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2510 ซึ่งเป็นจุดเริ่มของสงครามกลางเมืองนองเลือด ซึ่งยืดเยื้อเพราะการแทรกแซงจากต่างประเทศและภาวะขาดแคลนอาหารอย่างรุนแรง

ต่อมาได้มีความพยายามหลายครั้งที่จะให้มีการปกครองโดยพลเรือน แต่ถูกฝ่ายทหารขัดขวาง หลังจากมีการประหารชีวิตนาย Ken Saro-wiwa ผู้สนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนของรัฐ Ogoni และนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิของประชาชนอีก 7 คน เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ไนจีเรียก็ถูกขับออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มประเทศเครือจักรภพเป็นการชั่วคราว พลเอก Sani Abacha ขึ้นเป็นผู้นำของไนจีเรียตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2536 และได้ให้คำมั่นว่าจะจัดให้มีการถ่ายโอนอำนาจการปกครองให้รัฐบาลพลเรือนซึ่งจะมาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 แต่พลเอก Abacha ก็ถึงแก่อนิจกรรมก่อนเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ด้วยโรคหัวใจวาย คณะมนตรีปกครองชั่วคราว (Provisional Ruling Council) จึงได้เลือกพลเอก Abdulsalam Abubakar เสนาธิการทหารเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแทนพลเอก Abacha

พลเอก Abubakar ตระหนักถึงสถานการณ์ของรัฐบาลทหารที่ถูกต่อต้านจากประชาชนและนานาชาติ จึงมีท่าทีผ่อนปรนและประนีประนอมมากขึ้น โดยได้ปล่อยนักโทษการเมือง ซึ่งหนึ่งในบรรดานักโทษการเมืองที่สำคัญที่ได้รับการปลดปล่อย คือ พลเอก Olusegun Obasanjo จากนั้น พลเอก Abubakar ได้ให้สัญญาว่าจะลาออกและคืนอำนาจให้ประชาชน โดยได้จัดการเลือกตั้งทั่วไปขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ซึ่งในการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งนั้นปรากฏว่า พลเอก Olusegun Obasanjo หัวหน้าพรรค People’s Democratic Party (PDP) ได้รับชัยชนะด้วยคะแนนท่วมท้น รวมทั้งพรรค PDP ก็ได้รับเสียงข้างมากในวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรด้วย พลเอก Obasanjo ได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 นับเป็นประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งคนแรกในรอบ 15 ปี และเป็นครั้งแรกที่ไนจีเรียสามารถเปลี่ยนการปกครองจากรัฐบาลทหารสู่รัฐบาลพลเรือนด้วยวิธีเลือกตั้งทั่วไปได้สำเร็จ และได้กลับเข้าเป็นประเทศสมาชิกของกลุ่มประเทศเครือจักรภพอีกครั้ง

สถานการณ์ทางการเมือง
ประธานาธิบดี Obasanjo ซึ่งได้รับการเลือกตั้งเข้ามาในปี 2542 ได้ประกาศตนเป็นผู้แทนของประชาชนทุกเผ่าพันธุ์ทุกศาสนา และได้ปรับเปลี่ยนแก้ไขกลไกต่างๆ หลายด้าน เช่น การซ่อมสร้างสิ่งสาธารณูปโภคพื้นฐาน การปลดเจ้าหน้าที่รัฐวิสาหกิจที่แต่งตั้งในสมัยรัฐบาลเผด็จการ การควบคุมกองทัพให้อยู่ในระเบียบวินัย การปล่อยนักโทษการเมือง การติดตามเงินในบัญชีธนาคารต่างประเทศของนักการเมืองคอร์รัปชั่น และการล้มเลิกสัญญาต่างๆ ระหว่างภาคธุรกิจเอกชนกับกลุ่มรัฐบาลเผด็จการเดิม เป็นต้น

จนเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2549 ประธานาธิบดี Obasanjo เข้ารักษาการแทนนาย Atiku Abubakar รองประธานาธิบดีไนจีเรีย (ซึ่งดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดี มาตั้งแต่ปี 2542 และถูกกล่าวหาจาก The Economic and Financial Crime Commission: EFCC เมื่อเดือนกันยายน 2549 ว่าได้ยักยอกเงินงบประมาณไปเป็นจำนวนมาก และถูกระงับไม่ให้ปฏิบัติหน้าที่นับแต่นั้นมา) เนื่องจากประธานาธิบดีอ้างว่า การที่นาย Abubakar เข้าร่วมการประชุมกับพรรคฝ่ายค้าน Action Congress Party เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2549 และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้แทนจากพรรค Action Congress Party ในการลงเลือกตั้งในตำแหน่งประธานาธิบดีในเดือนเมษายน 2550 ซึ่งถือว่าเป็นการลาออกจากตำแหน่ง เนื่องจากรัฐธรรมนูญได้กำหนดไว้ว่ารองประธานาธิบดีจะต้องสังกัดพรรคเดียวกับประธานาธิบดี

การเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2550 เป็นการเปลี่ยนคณะผู้บริหารประเทศแบบพลเรือนไปสู่พลเรือนเป็นครั้งแรกของไนจีเรีย โดยผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นาย Umaru Yar’Adua ผู้สมัครจากพรรค PDP ได้รับคะแนนเป็นอันดับ 1 โดยได้คะแนนเสียงกว่าร้อยละ 70 อย่างไรก็ตาม นาย Muhammadu Buhari และนาย Abubakar ซึ่งได้คะแนนเสียงเป็นอันดับสองและอันดับสามนั้นประกาศไม่ยอมรับผลการเลือกตั้ง โดยกล่าวหาว่า พรรค PDP ซึ่งเป็นพรรคของประธานาธิบดี Obasanjo โกงการเลือกตั้ง ดังนั้น การเลือกตั้งเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2550 จึงมีความไม่ชอบธรรม ประกอบกับเกิดความรุนแรงขึ้นในหลายหน่วยเลือกตั้งทั่วประเทศ ดังนี้ จึงมีการเรียกร้องให้จัดการเลือกตั้งใหม่ อย่างไรก็ตาม นาย Umaru Yar’Adua ผู้สมัครจากพรรค PDP ซึ่งได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งนั้นได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีไนจีเรียแล้วเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2550

ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ
ไนจีเรียดำเนินนโยบายต่างประเทศแบบเป็นกลาง แต่ค่อนข้างเอนเอียงไปทางประเทศตะวันตก และให้ความร่วมมือกับประเทศต่างๆ ในทวีปแอฟริกาด้วยดี โดยเป็นประเทศที่มีศักยภาพและความสำคัญในวงการเมืองระหว่างประเทศในภูมิภาคแอฟริกา ทั้งนี้ กองกำลังรักษาสันติภาพ (ECOMOG) ของประชาคมเศรษฐกิจในแอฟริกาตะวันตก (Economic Community of West African States - ECOWAS) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นทหารของไนจีเรียได้มีบทบาทสำคัญในการสร้างสันติภาพให้เกิดขึ้นในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก นอกจากนั้น ไนจีเรียยังมีบทบาทสูงในองค์กรเอกภาพแอฟริกา (OAU)

เศรษฐกิจการค้า

สภาพเศรษฐกิจโดยทั่วไป
ไนจีเรียเป็นประเทศที่มีโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับการค้าน้ำมัน แต่การค้าน้ำมันของประเทศได้รับผลกระทบเป็นเวลานานจากความไร้เสถียรภาพทางการเมือง การฉ้อราษฎร์บังหลวง และระบบเศรษฐกิจที่ไม่มีประสิทธิภาพ รวมทั้งประเทศยังอยู่ในช่วงของการปฏิรูประบบเศรษฐกิจภายใต้การบริหารงานของรัฐบาลชุดใหม่ ผู้นำรัฐบาลทหารชุดก่อน ๆ ประสบความล้มเหลวในการเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจจากการที่ต้องพึ่งพาแต่ภาคน้ำมันซึ่งเน้นการใช้เงินทุนเป็นสำคัญ โดยคิดเป็นร้อยละ 20 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ร้อยละ 95 ของรายได้จากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและประมาณร้อยละ 65 ของรายได้ทางด้านงบประมาณ ในขณะที่ภาคการเกษตรเติบโตไม่ทันกับจำนวนประชากรซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ไนจีเรียซึ่งเคยเป็นประเทศผู้ส่งออกอาหารรายใหญ่ต้องกลายเป็นประเทศผู้นำเข้าอาหาร ด้วยเหตุนี้ ไนจีเรียจึงจำเป็นต้องขอรับความช่วยเหลือจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ในเดือนสิงหาคม 2543 อีกทั้งได้รับการปรับโครงสร้างหนี้จากกลุ่ม Paris Club และได้รับเงินกู้จำนวน 1 พันล้านเหรียญสหรัฐจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ และเมื่อเดือนธันวาคม 2548 กลุ่ม Paris Club ได้ยกหนี้สินจำนวนประมาณ 30 พันล้านเหรียญสหรัฐ จากยอดหนี้ต่างประเทศทั้งหมดของไนจีเรียเป็นมูลค่า 36 พันล้านเหรีญสหรัฐด้วย

ทั้งนี้ ไนจีเรียได้เริ่มปฏิรูประบบเศรษฐกิจใหม่ภายหลังจากประธานาธิบดี Obasanjo ได้รับการเลือกตั้งในปี 2542 ภายใต้แผน National Economic Empowerment and Development Strategy (NEEDS) ซึ่งเน้น
(1) การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ เช่นกิจการโทรคมนาคม โรงกลั่นน้ำมันดิบ ธนาคาร โรงงาน ปิโตรเคมี และโรงแรม เป็นต้น
(2) สร้างแหล่งรายได้อื่นนอกจากน้ำมัน โดยเฉพาะการเกษตร เกษตรแปรรูปอุตสาหกรรม และบริการ
(3) ส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศ โดยได้ยกเลิกข้อจำกัดในเร่องการถือหุ้นของชาวต่างชาติในบริษัทที่จดทะเบียนในไนจีเรีย ยกเว้นบริษัทที่ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ การผลิตยาเสพติดและยาหลอนประสาท ทั้งนี้ นักลงทุนสามารถโอนเงินปันผล หรือส่วนแบ่งกำไร การชำระคืนเงินกู้และดอกเบี้ยที่กู้ยืมจากต่างประเทศ การโอนเงินและผลตอบแทนที่ได้จากการจำหน่ายหรือเลิกกิจการได้ ผ่านตัวแทนที่ได้รับอนุญาต
(4) มุ่งสู่การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจกับ ECOWAS ซึ่งมีข้อตกลงด้านอัตราภาษี (the Common External Tariff: CET) จำแนกพิกัดอัตราภาษีศุลกากรเป็น 5 ระดับ คือ 0, 5, 10, 20, 50 มีผลบังคับใช้เดือนตุลาคม 2548 อย่างไรก็ดี จากการที่ไนจีเรียต้องการปกป้องอุตสาหกรรมภายในเพื่อทดแทนการนำเข้าจึงได้นำนโยบายอัตราภาษีศุลกากร ร้อยละ 50 ชั่วคราว และการสั่งห้ามนำเข้าสินค้าบางรายการออกมาใช้ โดยจะมีการทบทวนนโยบายอัตราภาษีร้อยละ 50 อีกครั้งก่อนสิ้นปี 2550

โครงสร้างทางเศรษฐกิจของไนจีเรียในปัจจุบัน ปรากฏดังนี้
(1) ภาคเหมืองแร่ ซึ่งรวมถึงน้ำมัน คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 45 ของโครงสร้างการผลิตทั้งหมด แต่มีสัดส่วนเป็นร้อยละ 95 ของการส่งออก สร้างรายได้ให้ประเทศเท่ากับร้อยละ 20 ของ GDP และก่อให้เกิดการจ้างงานเพียงร้อยละ 5 ของการจ้างงานทั้งหมด
(2) ภาคการเกษตร คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 26 ของโครงสร้างการผลิตทั้งหมด ก่อให้เกิดการจ้างงานกว่าร้อยละ 70 ของการจ้างงานทั้งหมด
(3) ภาคบริการ คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 24 และส่วนใหญ่ดำเนินการโดยรัฐ
(4) ภาคอุตสาหกรรม เช่น ซีเมนต์ หนังสือพิมพ์ ประกอบรถยนต์ แปรรูปสินค้าเกษตรคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 5 และจ้างงานร้อยละ 7 ของการจ้างงานทั้งหมด และส่วนใหญ่ยังควบคุมโดยรัฐ ทั้งนี้ ไนจีเรียนำเข้าสินค้าอุตสาหกรรมร้อยละ 53 เครื่องจักรและอุปกรณ์ขนส่งร้อยละ 17 เคมีภัณฑ์ ร้อยละ 15 และอาหารร้อยละ 12

ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย

ความสัมพันธ์กับประเทศไทย
ประเทศไทยและไนจีเรียได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 และในปีต่อมา ฝ่ายไทยได้เปิดสถานเอกอัครราชทูตและแต่งตั้งเอกอัครราชทูตประจำที่กรุงลากอส นับเป็นสถานเอกอัครราชทูตแห่งแรกของไทยในทวีปแอฟริกา อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 คณะรัฐมนตรีมีมติให้ปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงลากอส เป็นการชั่วคราว เนื่องจากปัญหาด้านงบประมาณและความปลอดภัย ในปี 2542 ฝ่ายไทยได้แต่งตั้งให้ Dr. Folarin Gbadebo – Smith เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์ไทยประจำสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียที่เมืองลากอส

เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2549 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงลากอสเป็นการถาวร และมีมติให้เปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา ทั้งยังได้แต่งตั้งนาย ศิริวัฒน์ สุทธิเกษม เป็นเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา มีถิ่นพำนักอยู่ในประเทศไทย (Roving Ambassador)และสถานเอกอัคราชทูตเริ่มเปิดดำเนินการในเดือนธันวาคม 2549 โดยมีอุปทูตรักษาการ

สำหรับฝ่ายไนจีเรียเคยมอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตไนจีเรียประจำสาธารณรัฐฟิลิปปินส์มีเขตอาณาครอบคลุมประเทศไทยด้วย ต่อมา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2543 ไนจีเรียได้เปิดสถานเอกอัคร-ราชทูตที่กรุงเทพฯ และแต่งตั้ง H.E. Prince Ademola Olugbade Aderele เป็นเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียประจำประเทศไทยคนแรก และขณะนี้ได้มีเอกอัครราชทูตคนที่สอง คือ นาย Thompson Sunday Olufunso Olumoko (ตั้งแต่วันที่ 30 พฤษภาคม 2547) โดยทั่วไปความสัมพันธ์ระหว่างไทยและไนจีเรียดำเนินมาด้วยความราบรื่น

ด้านเศรษฐกิจ
ปริมาณการค้าไทย – ไนจีเรียมีมากเป็นอันดับที่สองในภูมิภาคแอฟริกา รองจากแอฟริกาใต้ โดยไทยเป็นฝ่ายได้เปรียบดุลการค้ามาโดยตลอด ในปี 2549 ระหว่างเดือนมกราคม-กันยายน สินค้าที่ไทยส่งออกไปไนจีเรียที่สำคัญ ได้แก่ 1) ข้าว 2) เม็ดพลาสติก 3) รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ 4) ผลิตภัณฑ์ยาง 5) เครื่องจักรกลและส่วนประกอบเครื่องจักรกล เป็นต้น สินค้าที่ไทยนำเข้าจากไนจีเรียที่สำคัญ ได้แก่ 1) น้ำมันดิบ 2) สินแร่โลหะอื่น ๆ และเศษโลหะ 3) เครื่องเพชรพลอย อัญมณี เงินแท่งและทองคำ 4) ด้ายและเส้นใย 5) ไม้ซุง ไม้แปรรูป และไม้อื่นๆ เป็นต้น

สถิติการค้าระหว่างไทย – ไนจีเรีย ดูเอกสารแนบ

ความช่วยเหลือทางด้านเศรษฐกิจและวิชาการ
ไทยกำหนดให้ไนจีเรียเป็นประเทศที่อยู่ในโครงการความช่วยเหลือของไทย (Thai Aid Programme) ซึ่งเป็นการให้ความช่วยเหลือในรูปทุนการศึกษา/ฝึกอบรมและดูงานในด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในสาขาที่ไทยมีความชำนาญ และเป็นที่ต้องการของประเทศกำลังพัฒนา ได้แก่ สาขาการเกษตร สาธารณสุขและการศึกษา ในปี 2536 มีบุคลากรไนจีเรียได้รับทุนเข้ารับการฝึกอบรมในประเทศไทย จำนวน 8 คน และในปี 2537 มีจำนวน 10 คน

ความตกลงที่สำคัญกับประเทศไทย
ไทยและไนจีเรียได้ลงนามในสนธิสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียว่าด้วยการโอนตัวผู้กระทำความผิดและความร่วมมือในการบังคับให้เป็นไปตามคำพิพากษาในคดีอาญา (Treaty between the Government of Thailand and the Government of the Federal Republic of Nigeria on the Transfer of Offenders and Co-operation of Offenders and Co-operation in the Enforcement of Penal Sentences) เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2545 ซึ่งสนธิสัญญาดังกล่าวมีผลบังคับใช้ เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2545 หลังจากทั้งสองฝ่ายให้สัตยาบัน

การเยือนของผู้นำระดับสูง
ฝ่ายไทย
- วันที่ 30 กรกฎาคม – 5 สิงหาคม 2546 นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ ผู้แทนพิเศษของนายกรัฐมนตรีได้นำคณะผู้แทนภาครัฐและภาคเอกชนเยือนไนจีเรีย โดยคณะเข้าพบประธานาธิบดี Obasanjo และมีการหารือถึงความร่วมมือหลายด้าน เช่น การกงสุล ความช่วยเหลือด้านเทคโนโลยีการเกษตรและสาธารณสุข การปราบปรามยาเสพติด เป็นต้น
- วันที่ 23-24 มีนาคม 2548 นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ผู้แทนการค้าไทยนำคณะ นักธุรกิจไทยจำนวน 33 คนเยือนไนจีเรีย โดยได้ร่วม Business Forum ณ กรุงอาบูจา และได้เข้าเยี่ยมคารวะประธานาธิบดี Obasanjo แห่งไนจีเรีย
- วันที่ 14-16 มกราคม 2549 นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ เยือนไนจีเรีย

ฝ่ายไทย
- วันที่ 18 – 24 มิถุนายน 2547 Dr. Olusegun Agagu ผู้ว่าการรัฐ Ondo พร้อมคณะจำนวน 9 คน เดินทางมาดูงานเกี่ยวกับการปลูกข้าวและมันสำปะหลัง รวมทั้งการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำของไทย

ผู้แทนทางการทูต
ฝ่ายไทย
สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงอาบูจา
Royal Thai Embassy
Plot 766 Panama Street,,
Cadastral Zone A6, off IBB Way,
Maitama, Abuja,
NIGERIA
E-mail : thaiabj@mfa.go.th

สถานกงสุลกิตติมศักดิ์เมืองลากอส
นายฟอลาริน แบเดโบ สมิท (Dr. Folarin Gbadebo – Smith) กงสุลกิตติมศักดิ์ไทยประจำสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย
46 Raymond Njoku Street
S.W. Ikoyi, Lagos
NIGERIA
Tel. (234-1) 269-3147
Fax. (234-1) 269-3149

สถานเกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียประจำประเทศไทย
The Embassy of the Federal Republic of Nigeria
412 Sukhumvit Soi 71
Prakanong, Watthana,
Bangkok 10110
Tel. 0-2711-3076-8
Fax. 0-2392-6398

ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดเมื่อ 17 สิงหาคม 2550

เอกสารแนบ

เรียบเรียงโดย กองแอฟริกา กรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา โทร. 0-2643-5047-48 E-mail : southasian03@mfa.go.th